کلینیک تخصصی کاشت مو خانه سفید

  • 2731 225 0912
  • 021-54503
دلایل ریزش مو در سنین پایین

دلایل ریزش مو در سنین پایین

ریزش مو با افزایش سن یک امر اجتناب ناپذیر است. با وجود اینکه در زندگی امروزی به دلایل مختلفی از جمله تغییرات ایجاد شده در سبک زندگی، رژیم‌های غذایی و استرس، ریزش مو در برخی از افراد و به خصوص آقایان از سنین پایین‌تری شروع می‌شود، ریزش مو در سنین کودکی و نوجوانی یک مسئله‌ی ترسناک برای کودک و نگران کننده برای والدین خواهد بود. در این مقاله به بررسی دلایل ریزش مو در سنین پایین خواهیم پرداخت.

به طور طبیعی در طی یک روز، هر انسان به طور میانگین بین ۵۰ تا ۱۰۰ عدد تار مو از دست می‌دهد که قسمت عمده‌ی این ریزش مو در زمان شانه کردن موها، استحمام و خواب اتفاق می‌افتد. با وجود این ریزش مو، در یک فرد طبیعی انتظار می‌رود که یک تار موی جدید جایگزین موی ریخته شده بشود.

ساخت تار موی جدید بر عهده‌ی فولیکول‌های مو است که در لایه‌ی میانی (درم) پوست قرار دارند. در برخی شرایط جایگزینی تارهای موی ریخته شده به شکل طبیعی انجام نمی‌گیرد. در نتیجه تعادل بین تارهای موی ریخته شده و تارهای موی جایگزین شده از بین رفته و کچلی یا طاسی اتفاق می‌افتد.

طاسی می‌تواند به شکل موضعی یا سراسری باشد. در شکل موضعی فقط یک منطقه‌ی مشخص و محدود از پوست سر و در شکل سراسری همه‌ی پوست سر درگیر می‌شود.

ریزش مو در سنین پایین

ریزش مو به طور کلی و برای همه‌ی سنین یک امر ناخوشایند است. فرقی نمی‌کند کودک ۷ ساله باشید یا یک شخص میانسال؛ ریزش مو به هر حال آزار دهنده است. ریزش مو علاوه بر تاثیر بر جنبه‌های زیبایی، بر جنبه‌های روحی روانی نیز اثرگذار است. این اثرات روحی در سنین پایین ممکن است شدیدتر نیز باشد. چرا که کودکان و نوجوانان توانایی پذیرش و تحمل کمتری دارند و مواجه شدن با این چالش برای آن‌ها دشوار خواهد بود.

ریزش مو در سنین پایین می‌تواند به دلایل متفاوتی باشد. شایعترین دلایل ریزش مو با در نظر گرفتن سن، به شکل زیر طبقه‌بندی می‌شود:

  • دوران پیش از مدرسه
    • اختلالات مادرزادی فولیکول‌های مو
    • آلوپسی آره‌آتا
  • دوران مدرسه
    • عفونت‌های قارچی سر
    • تریکوتیلومانیا یا اختلال وسواس موکنی
    • تلوژن افلوویوم
    • ریزش موی کششی
    • آلوپسی آره‌آتا
  • دوران نوجوانی
    • ریزش موی آندروژنی
    • تلوژن افلوویوم
    • آلوپسی آره‌آتا

برخی از علل ریزش مو به سن ارتباطی ندارد. از جمله‌ی آن‌ها میتوان به آلوپسی آره‌آتا، کمبود برخی از مواد مورد نیاز بدن مثل آهن و روی، بیماری لوپوس، اختلالات غدد و متابولیسم مثل کم‌کاری غده‌ی تیروئید و مصرف برخی داروها مثل داروهای شیمی درمانی اشاره کرد.

عوامل ریزش مو در سنین پایین
عوامل ریزش مو در سنین پایین

در برخی موارد، ریزش مو در سنین پایین یکی از علایم یک بیماری زمینه‌ای است. در اکثر این موارد، ریزش مو بعد از درمان بیماری برطرف می‌شود. به طور کلی و بر اساس آمارهای موجود، ریزش مو در سنین مختلف معمولاً نشانه‌ی بیماری یا مشکل خطرناکی نیست. اما در این شرایط معاینه توسط پزشک و پیدا کردن علایم احتمالی دیگر، منطقی به نظر می‌رسد.

در ادامه هر یک از دلایل ریزش مو در سنین پایین را بررسی خواهیم کرد.

اختلالات مادرزادی فولیکول‌های مو

همان طور که گفته شد، وظیفه‌ی ساخت تارهای مو بر عهده‌ی فولیکول‌های مو است. در اختلالات مادرزادی فولیکول‌های مو، ممکن است این فولیکول‌ها تشکیل نشده باشند یا عملکرد آن‌ها مختل باشد. به این ترتیب در نهایت تار مویی ساخته نمی‌شود یا اگر هم بشود، دوام و جنس مناسبی ندارد. این اختلالات بسیار نادر هستند و معمولا در همان سنین ابتدایی و پس از نمونه‌برداری از پوست سر و بررسی پاتولوژی یا پس از بررسی‌های ژنتیکی تشخیص داده می‌شوند.

ریزش موی نوزادی

ریزش موی نوزاد برای والدین به خصوص در مورد فرزند اول آن‌ها بسیار نگران کننده است. نگران نباشید! پس از تولد نوزاد و در طی ۶ ماه اول، ریزش مو یک امر طبیعی و فیزیولوژیک است. با گذشت زمان و بدون نیاز به درمان، این ریزش مو به طور خود به خود برطرف شده و هیچ رد پایی از خود باقی نمی‌گذارد.

سایش

شاید شما متوجه ریزش مو در پشت سر نوزادان و شیرخواران شده باشید. علت ریزش مو در این کودکان، سایش مداوم این نواحی با بالشت، تخت یا زمین است. با افزایش سن و تغییر وضعیت کودک از حالت دائماً خوابیده به نشسته و در نتیجه کاهش تماس سر با زمین و دیگر سطوح، این شکل ریزش مو در سنین پایین بدون درمان برطرف خواهد شد.

رژیم غذایی نامناسب

همان طور که می‌دانید، تغذیه در سلامت موها نقش مهمی دارد. تارهای مو از جنس پروتئین هستند؛ بنابراین در صورتی که میزان پروتئین دریافتی شما نامناسب باشد، در روند ساخت تارهای مو اختلال ایجاد می‌شود.

کمبود ویتامین‌های گروه ب مثل نیاسین و بیوتین نیز در ریزش مو نقش دارد. آهن هم یکی از عناصری است که برای سلامت موها مورد نیاز است. کمبود آهن علاوه بر تاثیر بر گلبول‌های قرمز خون و ایجاد کم خونی، ممکن است باعث ریزش مو هم بشود. عنصر روی (زینک) از دیگر عناصر مورد نیاز در سلامت مو است.

حتما بخوانید
بهترین روش کاشت مو چیست ؟

کمبود هر کدام از موارد ذکر شده، می‌توانند دلیل ریزش مو در سنین پایین باشند. پس بررسی رژیم غذایی، رفع کمبودها و مراجعه به پزشک متخصص تغذیه می‌تواند این مشکل را برطرف کند.

نکته : ریزش موی ناشی از تغذیه نامناسب معمولاً دائمی نیست و پس از اصلاح رژیم‌ غذایی برطرف می‌شود.

مراقبت نامناسب از موها

شانه کردن خشن موها و کشیده شدن تارهای مو می‌تواند باعث آسیب به فولیکول‌های مو شود که به آن ریزش موی کششی گفته می‌شود. سعی کنید که شانه کردن، بافتن یا هر نوع حالت‌دهی دیگر بر موهای خود را با لطافت انجام دهید.

در فرهنگ‌های مختلف، از مواد و وسایل مختلفی برای مراقبت، نظافت یا حالت‌دهی موها استفاده می‌شود که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به ژل، صاف کننده‌های مو، تافت و اتوی مو اشاره کرد. اگر از این مواد و وسایل برای مدت طولانی استفاده شود، احتمال ریزش مو افزایش می‌یابد. بنابراین حداکثر سعی خود را برای کاهش استفاده از آن‌ها انجام دهید.

سشوار کشیدن نادرست باعث ریزش مو می شود
سشوار کشیدن نادرست نیز می‌تواند باعث ریزش مو بشود.

 

سشوار کشیدن نادرست نیز می‌تواند باعث ریزش مو بشود. در هنگام استفاده از سشوار حرارت مناسب را انتخاب کرده و فاصله‌ی مناسب بین سشوار و موهای خود را رعایت بفرمایید.

ریزش موی کششی یا سایر آسیب‌های مشابه مثل آسیب‌های حرارتی، از شایع‌ترین دلایل ریزش مو در سنین پایین هستند. این شکل ریزش مو معمولاً باعث صدمه دیدن ساقه‌ی مو می‌شود. ریزش مو تا زمانی که ناشی از آسیب دیدن فولیکول‌ها یا ریشه‌ی مو نباشد، موقتی و قابل جبران است. به همین اگر حالت مو یا شیوه‌های مراقبتی را اصلاح کنید، ریزش موها نیز متوقف می‌شود.

مصرف برخی داروها

ریزش مو می‌تواند از عوارض گروه‌های دارویی مختلفی باشد. یکی از معروف‌ترین مثال‌ها، داروهای شیمی درمانی است که باعث ریزش موی سر خواهد شد.

داروهای شیمی درمانی، باعث توقف تقسیم برخی سلول‌ها می‌شود. به خصوص سلول‌هایی که سرعت تقسیم بالایی دارند. این سلول‌ها در پوست، فولیکول‌ها و همچنین تومورهای سرطانی دیده می‌شوند. پس داروی شیمی درمانی علاوه بر سلول‌های سریع‌التقسیم توموری، جلوی تقسیم سلول‌های فولیکولی و پوستی را هم گرفته و موجب ریزش مو می‌شود. طاسی ناشی از این داروها، با قطع مصرف دارو معمولاً به طور کامل جبران می‌شود.

ریزش مو می‌تواند یکی از عوارض مصرف داروهای ضدبارداری در نوجوانان پس از سن بلوغ باشد. این داروها باعث از بین رفتن تعادل بین هورمون‌های جنسی می‌شوند. همان طور که بالاتر گفته شد، تغییر در سطوح هورمون‌های جنسی می‌تواند باعث ریزش مو شود. اگر هنگام مصرف این داروها، ریزش مو در شما اتفاق افتاد، با پزشک خود در مورد ادامه‌ی مصرف آن‌ها مشورت نمایید.

ابتلا به برخی عفونت‌ها

بعضی از عفونت‌های میکروبی می‌توانند به صورت موضعی باعث ریزش مو شوند. البته عفونت‌های سراسری مانند سفلیس هم می‌توانند باعث ریزش مو شوند که در سنین پایین چندان شایع نیستند.

شایع‌ترین عفونت‌ پوستی که باعث ریزش مو می‌شود، تینه‌آ کپیتیس یا کچلی قارچی است که در ادامه مفصل بررسی شده است. از عفونت‌های دیگر که می‌توانند باعث ریزش مو شوند، می‌توان به فولیکولیت اشاره کرد که در این بیماری التهاب در فولیکول‌های مو که سازنده‌ی تارهای مو هستند، اتفاق می‌افتد. بنابراین بعد از ریزش مو، موی جایگزین رشد نخواهد کرد و آن منطقه دچار طاسی می‌شود. فولیکولیت می‌تواند باعث طاسی دائمی شود.

عفونت‌های قارچی

برخی عفونت‌ها می‌توانند باعث ریزش مو در سنین پایین شوند. شایع‌ترین آن‌ها (به ویژه در بین کودکان و نوجوانان) عفونت‌های قارچی است. شایع‌ترین عفونت قارچی، تینه‌آ کاپیتیس است که در اثر گروهی از قارچ‌ها به نام درماتوفیت‌ها ایجاد می‌شود.

شرایط رشد درماتوفیت‌ها

این قارچ‌ها بر روی سطح پوست زندگی کرده و محیط‌های گرم و مرطوب برای رشد آن‌ها مطلوب است. بنابراین اگر بر روی موهای شما عرق جمع شده باشد، شرایط برای رشد این قارچ‌ها مساعد خواهد بود. این بیماری سر را درگیر کرده و باعث ریزش مو خواهد شد.

شرایط انتقال بیماری

این بیماری در سنین کمتر از ۱۰ سال و به ویژه در بین پسر بچه‌ها بیشترین شیوع را دارد. تینه‌آ کاپیتیس به راحتی از یک فرد به یک فرد دیگر منتقل می‌شود و به شدت مسری است. لمس پوست آلوده به درماتوفیت و استفاده از حوله، شانه، بالشت یا کلاه آلوده به درماتوفیت از راه‌های انتقال این بیماری است.

علایم

شایعترین علامت ابتلا به این بیماری ریزش مو است که معمولاً یک منطقه‌ی دایره‌ای شکل را درگیر می‌کند. از دیگر علایم این بیماری می‌توان به شکنندگی موها، درد در محل ریزش، تورم غدد لنفاوی سر و گردن و تب خفیف اشاره کرد.

تشخیص

تشخیص این بیماری عمدتا بالینی است و پزشک با معاینه‌ی مناسب، به راحتی این بیماری را تشخیص خواهد داد. استفاده از لامپ وود برای تشخیص کمک کننده است. در مواردی که علایم بیمار واضح نباشد، انجام نمونه برداری از پوست سر و بررسی در آزمایشگاه قارچ شناسی توصیه می‌شود.

درمان

درمان این عفونت قارچی با مصرف داروهای ضد قارچ خوراکی (مثل گریزئوفولوین، تربینافین، ایتراکونازول یا فلوکونازول) به مدت ۴ تا ۶ هفته است. استفاده از شامپوهای ضدقارچ مثل کتوکونازول نیز در روند درمان کمک کننده است. در صورت عدم درمان این بیماری، احتمال دائمی شدن کچلی بسیار بالاست.

حتما بخوانید
کاشت مو به روش BHT

آلوپسی آره‌آتا (ریزش موی سکه‌ای)

آلوپسی آره‌آتا یک بیماری خودایمنی است. در این بیماری، یک منطقه با حدود مشخص و معمولاً سکه‌ای شکل، دچار طاسی می شود. این شکل طاسی معمولاً ناگهانی و غیرقابل پیشگیری است.

آلوپسی آره‌آتا غیرمسری است و در اثر تماس پوستی یا استفاده از حوله، بالشت و کلاه منتقل نمی‌شود. دلیل ابتلا به این بیماری به خوبی شناسایی نشده است؛ اما ابتلای همزمان به سایر بیماری‌های خودایمنی (مثل دیابت نوع ۱ یا کم‌کاری تیروئید نوع از نوع هاشیموتو)، شانس ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.

ریزش موی سکه ای
ریزش موی سکه ای

ریزش موی سکه‌ای در تمام سنین دیده می‌شود. کودکان حدود یک سوم از بیماران مبتلا به آلوپسی آره‌آتا را تشکیل می‌دهند. متاسفانه این بیماری درمان مشخصی ندارد. تزریق موضعی کورتون توسط متخصص پوست می‌تواند در درمان کمک کننده باشد.

این بیماری غیرقابل پیش‌بینی است. در بسیاری از موارد، ریزش مو اندک بوده و به طور خودبه‌خودی بهبود می‌یابد. در برخی موارد دیگر، ممکن است نواحی بیشتری را درگیر نماید و برای مدت طولانی‌تری ماندگار باشد.

تریکوتیلومانیا  (اختلال وسواس موکنی)

تریکوتیلومانیا یا اختلال وسواس موکنی نوعی اختلال روانی است که در آن، فرد به شکل غیرارادی به کندن موهای خود در نواحی مختلف (مثل موی سر و ابرو) می‌پردازد. این بیماری در دسته‌ی اختلالات وسواس فکری عملی است. بسیاری از پزشکان استرس را مهم‌ترین عامل به وجود آورنده‌ی آن می‌دانند.

افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا با وجود آگاهی از مضر بودن عمل خود، نمی‌توانند آن را متوقف کنند. برای درمان این بیمار از روش‌های دارویی و غیردارویی مختلفی میتوان کمک گرفت. مهمترین نکته در روند درمان، عدم سرزنش کردن بیمار است؛ چرا که او به شکل غیرارادی اقدام به این عمل می‌کند. کنترل و مدیریت استرس‌ها نیز نقش مهمی در درمان اختلال دارند.

کم‌کاری غده‌ی تیروئید

هورمون‌های تیروئیدی در بسیاری از فعالیت‌های بدن ما نقش دارند که ساخت تارهای مو یکی از آن‌ها است. در صورتی که غده‌ی تیروئید کمتر از حالت عادی هورمون‌های تیروئیدی را بسازد، کم‌کاری غده‌ی تیروئید اتفاق می‌افتد.

این بیماری علایم مختلفی دارد که می‌توان به خستگی، افزایش وزن، ریزش موها، خواب آلودگی، پف کردن صورت، یبوست و کند شدن حرکات و رفلکس‌های عضلانی اشاره کرد. تشخیص این بیماری به کمک انجام آزمایش‌های خونی است و درمان آن، جایگزینی هورمون‌های تیروئیدی با داروی لووتیروکسین است.

کم‌کاری تیروئید از جمله دلایل شایع ریزش مو در سنین پایین است. معمولاً با شروع مصرف لووتیروکسین، در ۶ ماه ابتدایی، ریزش مو متوقف و نواحی دچار طاسی دوباره پرمو می‌شوند.

آلوپسی آندروژنی

آلوپسی آندروژنی، طاسی ژنتیکی یا ریزش مو با الگوی مردانه و زنانه شایع‌ترین دلیل ریزش مو است. این اختلال معمولاً با افزایش سن، شدت می‌یابد و تظاهرات ابتدایی را می‌توان از بعد از سنین بلوغ یا ۱۸ سالگی مشاهده کرد. گاهی اوقات شروع بیماری زودتر است و باعث ریزش مو در سنین پایین می‌شود.

در این نوع طاسی، عوامل ژنتیکی و هورمونی نقش مهمی دارند. سابقه‌ی آلوپسی آندروژنی در افراد فامیل (مثل پدر، پدر بزرگ، دایی و عمو) و افزایش سطح هورمون‌های مردانه (هورمون‌های آندروژنی مثل تستسترون) نقش موثری در ایجاد این نوع طاسی دارد. به همین دلیل در صورت شک پزشک به این بیماری، اندازه‌گیری سطوح هورمون‌های جنسی برای تشخیص کمک کننده خواهد بود.

متاسفانه آلوپسی آندروژنی باعث طاسی دائمی شده و تنها درمان موثرش کاشت مو است. سایر روش‌های درمانی مانند استفاده از داروهای فیناستراید و ماینوکسیدیل می‌توانند در کاهش طاسی و ریزش مو موثر باشند؛ اما درمان قطعی آلوپسی آندروژنی نیستند.

تلوژن افلوویوم

برای درک بهتر این اختلال باید ابتدا مروری بر چرخه‌ی طبیعی رشد مو داشته باشیم. این چرخه از سه مرحله‌ی زیر تشکیل شده است:

  • مرحله‌ی آناژن رشد فعال تارهای مو است که حدوداً ۳ سال طول می‌کشید. حدود ۹۰ درصد تارهای موی هر فرد در این مرحله قرار دارند.
  • مرحله‌ی کاتاژن، مرحله‌ای گذرا و موقت است که تنها حدود ۱ درصد از تارهای موی یک فرد در این فاز قرار دارند. کاتاژن معمولاً کمتر از سه هفته طول می‌کشد.
  • مرحله‌ی تلوژن، مرحله‌ی استراحت است که حدود ۳ ماه طول می‌کشید. از ۱۰ درصد مویی که در فاز رشد (آناژن) نیستند، بیشترشان در این مرحله قرار دارند. در پایان فاز تلوژن، تار مو می‌ریزد.

در بیماری تلوژن افلوویوم، به دلیل اختلال در چرخه‌ی رشد مو، درصد بیشتری از تارهای مو در مرحله‌ی تلوژن قرار می‌گیرند. به همین دلیل ریزش تارهای مو با سرعت بیشتری اتفاق می‌افتد. مثلاً به جای ۱۰۰ تار مو در روز، ۴۰۰ تار مو دچار ریزش می‌شوند. عوامل مختلفی در ایجاد تلوژن افلوویوم نقش دارد که برخی از آنها عبارت‌اند از:

  • استرس شدید
  • رژیم غذایی نامناسب
  • تب شدید
  • صدمات شدید جسمی
  • کاهش وزن ناگهانی
اشتراک گذاری :

دیدگاه بگذارید

  Subscribe  
Notify of